Well, here we are again.
I feel we’ve been doing this for so long, you already know what I’m going to say here. First wrap-up was, uhm, 5 years ago, a simpler time before we were all basically connected by the hip by social media. Nevertheless, let’s dig into this list for the sake of preserving the process. Let me open last year’s wrap-up in another tab, and see…
134 comic book pages in 2017. Previous record, 118, stood for 5 years.
Wednesday, January 3rd 2018 – Friday, January 5th 2018.
:D
Where is 2018? It’s Here, and it’s Already Weird AF
What have they done to you, Santa? Why are you so thin, and so smol? Why have you been forcefully awoken from your slumber and made to travel through time and space to bring in another hellish twelve months? Why can’t pop culture dredge up another character from European folklore to sort this shit out so you can get back to banging reindeer or whatever it is you do for the rest of the year? Where is 2018? What is Where is 2018? Who is what is Where is 2018? No, no, I should have stopped at the last one. Sorry.
Where is 2018 is a hand drawn, extremely short but impeccably designed vignette platformer from designer and graphic novel artist Mateusz Skutnik. It’s got some incredibly tight platforming, and some neat, simple puzzles. He’s been making these yearly games since 2009, along with a whole host of others, including the Submachine series of adventure games. He’s also worked on a stack of graphic novels. Great, it’s been 2018 for less than a day and I already feel like a colossal failure in comparison. No, wait. That was there last year, too. And also forever.
Time Marches On
Where is 2018, along with Mateusz’s other games, feature some incredibly detailed, personal-feeling hand-drawn backgrounds. If you’re interested in seeing how the artist achieves what he does, Mateusz has several live streams on his YouTube channel, where you’ll be able to watch him draw his games in real time. I’ve been waiting for some of that talent to rub off on me, but no luck so far.
As well as his website, you can find Mateusz’s games on itch here. Personally, I’m happy to have discovered a one-man auteur with a distinct style, and can’t wait to dive into more of Mateusz’s work. Even if it does make me extremely depressed.
written by Nic Reuben
download to play (PC / Mac / Linux) | top popular :D | making of
let’s play:
Cryptic Hybrid | the Hard Croc | Jonathick | M.A.D Gaming | Famed Killjoy | Phenominis
review:
download this game (PC / Mac / Linux)
The tragedy of the situation is that while being one of the most valuable objects in Kaisar’s posession, it got stolen in most peculiar circumstances. To the untrained eye it would seem that the Evaluation simply vanished from this layer, ceasing to exist in a split of a second. However, the smell of electricity left in the air after that occurence told another story.
TOMASZ PSTRĄGOWSKI: Dziesięć lat po opublikowaniu tomu zbiorczego „Morfołaków”, w którym znalazły się zarówno dawne jak i niezrealizowane wówczas scenariusze Nikodema Skrodzkiego, wróciłeś do serii i zrobiłeś „Nowy testament”. Dlaczego?
MATEUSZ SKUTNIK: Podstawową cechą komiksiarza jest determinacja. Tylko dzięki temu w ogóle powstają albumy komiksowe. Niemal zawsze jest tak, że po dziesięciu, dwudziestu narysowanych stronach zaczynają się schody. Zwłaszcza jeżeli nie robisz albumu za pieniądze, tylko tak jak robi się większość komiksów w Polsce – dla siebie. Zapał się kończy. Nie wiesz co dalej. Komiksiarz potrafi ten dołek pokonać. Niezrealizowane scenariusze Nikodema leżały mi cały czas na sumieniu, czarną plamą odkładały się w płucach. W końcu musiałem to z siebie wypluć. Zwłaszcza, że dotarłem do takiego punktu w karierze, że przestałem mieć ciśnienie na wypuszczanie non stop nowych rzeczy. Zaczęło mi zależeć również na wygaszaniu pewnych spraw. „Morfołaków”, scenariuszy Jerzego Szyłaka do „Rewolucji” – zrealizowałem je już wszystkie – i tym podobnych.
This is an LP by Łukasz Majewski with my graphic design based on Blaki, you can buy it here.
Płyta Łukasza Majewskiego z grafikami opartymi na mojej postaci komiksowej. Można kupić tutaj.
Co by było, gdyby Blaki rzucił karty komiksu, chwycił gitarę i zaczął śpiewać?…
Z nowej płyty Łukasza Majewskiego “Niebajka” możemy dowiedzieć się co zostało z “Mężczyzny z zakolami”, który odłożył swoje dotychczasowe piosenki “Ad acta”. Album składa się z jedenastu autorskich utworów, dzięki którym usłyszymy m.in: co się tłucze pod resztką zakoli, do czego doprowadzić może naiwna wiara w medycynę ludową, jak się kończy damsko-męskie spotkanie po latach oraz odkryjemy żeński pierwiastek twórczości, zaplątany w tryptyku o miłości.
Gitarę klasyczną Łukasza wspiera Mariusz Wilke (gitara basowa, gitara elektryczna). Na płycie usłyszeć można również Iwonę Loranc, w duecie z Łukaszem i solo. Jest też Blaki – komiksowa postać, której autorem jest Mateusz Skutnik. Blaki pojawia się na każdym elemencie poligrafii (okładka, książeczka, nadruk na płycie) i łączy ten niebajkowy świat z bajką.
Wszystkie elementy składają się na profesjonalne wydawnictwo (wydane przez autora własnym sumptem), które z przyjemnością bierze się do ręki, by z jeszcze większą przyjemnością go posłuchać.
Rok wydania: 2017
Opakowanie: Digipack (książeczka z tekstami)
Spis utworów:
